آفت دینداری

 دين و متناظر آن قرآن باغي است با 114 در ، ورود به اين باغ و گلستان فقط با عبور از اين درها ميسر است و دور تا دور آن را حصاري امن و مستحكم فراگرفته است . درهاي باغ همان " بسم الله الرحمن الرحيم " است . 

"بسم الله ... " را كه گفتي و وارد گلستان دينداري شدي ديگر خودت نيستي و نمي تواني براي خودت فعاليت كني ، همه چيز براي خدا و به نام اوست ، افكار و انديشه هايت ، انگيزه ها و ارزشهايت ، اعمال و رفتارت همه به نام خدا و در تصاحب اوست نه به نام تو و در تصاحب تو ، اينك انسان انتخاب نموده كه خداوند صاحب و مالك حقيقي انسان شده و انسان خود را مامور پروردگارش ببيند ، گويي سند آدمي به نام خداوند شده و او تحت حاكميت خداوند است و در چنين وضعيتي انسان فقط بنده پروردگارش مي باشد . مامور خدا مي بايست مانند خدا رحمان و رحيم شود ، بخشنده و مهربان گردد و همانند پروردگارش يكپارچه رحمت گردد .  

گويي دينداري ، وظيفه اي عاشقانه است . 

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست 

                                           عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست 

اما خداوند هشدار مي دهد كه زندگي در گلستان دين آفاتي هم دارد : آفت دينداري ، استفاده از دين براي اميال و آرزوها و منافع شخصي و دنيوي است ،‌به اصطلاح آفت دينداري ارضاي هواهاي نفساني در پوشش دين است .  

أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ 

 عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (جاثيه23) 

چنين وضعيتي همان بازي با دين و ارزشهاي ديني براي طلب معيشت و كسب حوايج زندگي دنيوي است . 

وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ 

 بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَا يُؤْخَذْ 

 مِنْهَا أُولَئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِمَا كَسَبُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا 

 كَانُوا  يَكْفُرُونَ  (انعام 70 ) 

گويي خودپرستي تحت پوشش دين همان درخت مذمومي است كه ريشه در وجود آدمي داشته و انسان در گلستان دينداري از نزديك شدن به آن برحذر داشته شده است . بهترين ملاك و محك دينداري همان فرمانبرداري از امر خدا و بخشنده و مهربان بودن نسبت به ديگران بخصوص مومنين است .