رفتارهاي ما را چيزهاي بسياري كنترل مي كنند يا بر آن تاثير مي گذارند : رويدادهاي طبيعي نظير  آب و هوا ، رويدادهاي اجتماعي نظير گراني و بيكاري ، رويدادهاي رواني نظير ترس ، حسد ، حرص و رويدادهاي فرهنگي نظير آداب و رسوم جشنها و عزاداريها . هركدام مي توانند ما را آن گونه كه مي خواهند ونه آن گونه كي مي خواهيم تغيير دهند . بنابراين هر كدام قدرتي براي كنترل رفتار ما دارند . 

دين صحبت از نيروي برتر يا برترين نيروها مي نمايد : خدا . انسان دينمدار و خدامحور رفتار خود را طبق خواست و رضايت خداوند تنظيم مي نمايد و به هيچ وجه تسليم نيرويي جز خدا نمي شود . به همين دليل ارزش دينداري افراد مشخص مي شود : پيامبران و اولياي خدا مراتب بالاي دينداري و ساير افراد مراتب پايينتر را شامل مي شوند . بزرگان ديني هرچه تحمل و صبر بيشتري در برابر نيروهايي كه تضاد با امر خداوند داشته باشند مراتب و درجاتشان نزد خداوند بالاتر مي رود . اين صبر و تحمل ناشي از خودسازي و ظرفيت بالاي روحي ايشان است كه در پرتو تربيت صحيح حاصل شده است . 

با توجه به اين گفته مفهوم ابتلاء و آزمون الهي روشن مي شود . دنيا محل خودسازي و آزمون است و زندگي موقت دنيا نمونه اي است از زندگي ابدي و دايمي كه انسان در پيش خواهد داشت . نتيجه اين آزمونهايي كه انسان در دنيا بدست مي آورد در زندگي ديگر ابدي يا زندگي اخروي به او داده مي شود . با اين تفاوت كه سرانجام نيكوكاران لذت و شادي و راحت ابدي و سرانجام بدكاران درد و رنج و غصه ابدي بوده و هردو از هم جدا مي شوند . 

بنابراين "الله اكبر" به اين معني است كه نيروي خدا برتر از هر نيرويي بوده و فرد ديندار خود را تسليم و فرمانبر خداوند مي داند و هر نيرويي چه خير و چه شر ، همه را وابسته به خداوند مي بيند . در اين شرايط است كه به راستي خدا در زندگي فرد حضور داشته و آثار خود را دز زندگي انسان به جا مي گذارد : آرامش ، روشن بيني و اميد ، نشاط دروني ، خوش خلقي همه آثار حضور خدا در زندگي فرد هستند .